Feliĉa estas la homo, kiu ne iras laŭ konsilo de
malpiuloj,
Nek staras sur vojo de pekuloj,
Nek sidas en kunsido de
blasfemantoj;
| 2 | Sed li nur havas deziron por la leĝo de la
Eternulo, Kaj pri Lia leĝo li pensas tage kaj nokte. |
| 3 | Kaj li estos kiel arbo, plantita apud akvaj torentoj,
Donanta sian frukton en sia tempo, Kaj kies folio ne velkas; Kaj en ĉio, kion li faras, li sukcesos. |
| 4 | Ne
tiel estas la malpiuloj; Sed ili estas kiel grenventumaĵo, kiun disblovas la vento. |
| 5 | Tial ne staros fortike
la malpiuloj ĉe la juĝo, Nek la pekuloj en societo de piuloj. |
| 6 | Ĉar la Eternulo konas la vojon de piuloj;
Sed la vojo de malpiuloj pereos. |
Kial tumultas popoloj,
Kaj gentoj pripensas vanaĵon?
| 2 | Leviĝas reĝoj de la tero, Kaj eminentuloj konsiliĝas kune, Kontraŭ la Eternulo kaj kontraŭ Lia sanktoleito, dirante: |
| 3 | Ni
disŝiru iliajn ligilojn, Kaj ni deĵetu de ni iliajn ŝnurojn! |
| 4 | La loĝanta en la ĉielo ridas, La Sinjoro mokas ilin. |
| 5 | Tiam Li parolos al ili
en Sia kolero, Kaj per Sia furiozo Li ilin ektimigos, dirante: |
| 6 | Mi starigis ja Mian reĝon Super Cion, Mia sankta monto. |
| 7 | Mi raportos pri la decido: La Eternulo diris al mi: Vi estas Mia filo, Hodiaŭ Mi vin naskis. |
| 8 | Petu Min, kaj Mi donos al vi popolojn por heredo,
Kaj por posedo limojn de tero. |
| 9 | Vi disbatos
ilin per fera sceptro, Kiel potan vazon vi ilin dispecigos. |
| 10 | Kaj nun, ho reĝoj, prudentiĝu; Instruiĝu, juĝistoj de la tero! |
| 11 |
Servu al la Eternulo kun timo, Kaj ĝoju kun tremo. |
| 12 | Kisu la filon, ke Li ne koleru, kaj vi ne pereu sur
la vojo, Ĉar baldaŭ ekbrulos Lia kolero. Feliĉaj estas ĉiuj, kiuj fidas Lin. |
Psalmo de David, kiam li forkuris de sia filo Abŝalom.
Ho Eternulo, kiel multaj estas miaj premantoj,
Multaj
leviĝis kontraŭ mi!
| 2 | Multaj diradas pri mia
animo: Ne ekzistas por li savo de Dio. Sela. |
| 3 | Sed Vi, ho Eternulo, estas ŝildo por mi, Mia honoro kaj levanto de mia kapo. |
| 4 | Per mia voĉo
mi vokas al la Eternulo, Kaj Li respondas al mi de Sia sankta monto. Sela. |
| 5 | Mi kuŝiĝas
kaj endormiĝas, Kaj mi vekiĝas, ĉar la Eternulo min subtenas. |
| 6 | Mi ne timas miriadojn
da kontraŭuloj, Kiuj estas ĉirkaŭ mi. |
| 7 | Leviĝu, ho Eternulo, savu min, mia Dio; Ĉar Vi frapis al ĉiuj miaj malamikoj la vangojn, La dentojn de la malpiuloj Vi frakasis. |
| 8 | Ĉe la Eternulo
estas la savo; Super Via popolo estu Via beno. Sela. |
Al la ĥorestro. Por kordaj instrumentoj. Psalmo de David.
Kiam mi vokas, respondu al mi, justa mia Dio!
En premo Vi
liberigas min;
Korfavoru min, kaj aŭskultu mian preĝon.
| 2 |
Homidoj, ĝis kiam mia honoro estos malhonorata? Ĝis kiam vi amos vantaĵon kaj celos malveron? Sela. |
| 3 | Sciu do, ke la Eternulo apartigis la piulon por Si;
La Eternulo aŭdas, kiam mi vokas al Li. |
| 4 | Tremu, kaj ne peku; Meditu en viaj koroj, sur viaj kuŝejoj, kaj estu fortikanimaj. Sela. |
| 5 | Oferdonu oferojn piajn, Kaj fidu la Eternulon. |
| 6 | Multaj diradas: Kiu montros al ni bonon? Direktu sur nin la lumon de Via vizaĝo, ho Eternulo! |
| 7 | Vi metis ĝojon en mian koron, pli ol dum ilia
greno kaj ilia mosto plimultiĝas. |
| 8 |
Pace mi kuŝiĝas kaj tuj endormiĝas; Ĉar Vi, ho Eternulo, loĝigas min sola en sendanĝereco. |
Al la ĥorestro. Por blovaj instrumentoj. Psalmo de David.
Miajn vortojn aŭskultu, ho Eternulo.
Trapenetru
miajn pensojn.
| 2 | Aŭdu la voĉon de mia krio, mia Reĝo
kaj mia Dio; Ĉar al Vi mi preĝas. |
| 3 | Ho Eternulo, matene Vi aŭdas mian voĉon;
Matene mi eldiras mian preĝon al Vi, kaj mi atendas. |
| 4 | Ĉar Vi ne estas tia Dio, kiu amas
malpiaĵon; Malbonulo ne povas gasti ĉe Vi. |
| 5 | Fanfaronuloj ne staros antaŭ Vi; Vi malamas ĉiujn, kiuj faras malbonon. |
| 6 | Vi pereigas
tiujn, kiuj parolas malveron; Sangavidan kaj malican la Eternulo abomenas. |
| 7 | Kaj mi, pro Via granda
favoro, eniros en Vian domon; Mi kliniĝos en Via sankta templo kun respektego al Vi. |
| 8 | Ho Eternulo, gvidu min
laŭ Via justeco; Pro miaj insidantoj ebenigu antaŭ mi Vian vojon. |
| 9 | Ĉar ne ekzistas
vero en ilia buŝo; En ilia interno estas malvirteco; Malfermita tombo estas ilia gorĝo; Per sia lango ili hipokritas. |
| 10 | Montru ilian kulpon, ho Dio, Ke ili falu per siaj intencoj; Pro iliaj multaj krimoj ĵetu ilin malsupren, Ĉar ili ribelis kontraŭ Vi. |
| 11 | Kaj ekĝojos
ĉiuj, kiuj fidas Vin; Ili eterne estos gajaj, kaj Vi ilin favoros; Kaj triumfos pri Vi tiuj, kiuj amas Vian nomon. |
| 12 | Ĉar Vi, ho Eternulo, benas piulon; Kiel per ŝildo Vi ĉirkaŭdefendas lin per favoro. |
Al la ĥorestro. Por kordaj instrumentoj, por basuloj. Psalmo de David.
Ho Eternulo, ne en Via kolero min riproĉu,
Kaj ne en
Via furiozo min punu.
| 2 | Korfavoru min, ho Eternulo, ĉar mi
senfortiĝis; Sanigu min, ho Eternulo, ĉar ektremis miaj ostoj. |
| 3 | Kaj mia animo forte ektremis; Kaj Vi, ho Eternulo, ĝis kiam? |
| 4 | Returnu Vin, ho
Eternulo, savu mian animon; Helpu min pro Via favorkoreco. |
| 5 | Ĉar en la morto ne ekzistas memoro pri Vi; En Ŝeol, kiu gloros Vin? |
| 6 | Mi laciĝis de
mia ĝemado; Ĉiun nokton mi priverŝas mian liton; Per miaj larmoj mi malsekigas mian kuŝejon. |
| 7 |
Sekiĝis de malĝojo mia vizaĝo, Maljuniĝis de ĉiuj miaj premantoj. |
| 8 | Foriĝu de mi,
ĉiuj, kiuj faras malbonon; Ĉar aŭdis la Eternulo la voĉon de mia ploro. |
| 9 | Aŭdis la Eternulo
mian peton; La Eternulo akceptos mian preĝon. |
| 10 | Hontigitaj kaj tre teruritaj estos ĉiuj miaj
malamikoj; Ili forturniĝos kaj tuj estos hontigitaj. |
Senkulpiĝo de David, kiun li kantis al la Eternulo pri Kuŝ, la Benjamenido.
Ho Eternulo, mia Dio, ĉe Vi mi rifuĝas; helpu min
kontraŭ
ĉiuj miaj persekutantoj, kaj savu min,
| 2 | Por ke oni
ne elŝiru, kiel leono, mian animon, Ĝin disŝirante, dum neniu savas. |
| 3 | Ho Eternulo, mia Dio!
se mi faris ĉi tion, Se ekzistas maljusteco en miaj manoj, |
| 4 | Se al mia amiko mi pagis per malbono, Aŭ se mi difektis tiun, kiu premis min senkaŭze: |
| 5 | Tiam malamiko persekutu mian animon, Li atingu kaj enpremu mian vivon en la teron, Kaj mian honoron li metu en la polvon. Sela. |
| 6 | Stariĝu, ho
Eternulo, en Via kolero, Leviĝu super la furiozon de miaj premantoj; Kaj vekiĝu por mi, Vi, kiu ordonis fari juĝon. |
| 7 | Kaj amaso da popoloj Vin ĉirkaŭos; Kaj super ili reiru supren. |
| 8 | La Eternulo juĝas
popolojn. Juĝu min, ho Eternulo, laŭ mia justeco kaj laŭ mia pieco. |
| 9 | Finiĝu la
malboneco de malpiuloj, kaj Vi subtenu justulon, Vi, kiu esploras korojn kaj internaĵojn, justa Dio! |
| 10 | Mia
ŝildo estas ĉe Dio, Kiu savas piajn korojn. |
| 11 | Dio estas juĝanto justa, Kaj Dio minacanta ĉiutage. |
| 12 | Se oni ne
reĝustiĝas, Li akrigas Sian glavon, Streĉas Sian pafarkon kaj direktas ĝin. |
| 13 | Kaj Li pretigas por
ĝi mortigilojn, Siajn sagojn Li faras bruligaj. |
| 14 | Jen tiu gravediĝis per malbono, Portis en si malicon, kaj naskis mensogon. |
| 15 | Li fosis kavon
kaj profundigis ĝin, Kaj li falis en la kavon, kiun li pretigis. |
| 16 | Lia malico refalos sur lian kapon, Kaj sur lian verton falos lia krimo. |
| 17 | Mi gloros la
Eternulon pro Lia justeco, Kaj kantos la nomon de la Eternulo Plejalta. |
Al la ĥorestro. Por la gitito. Psalmo de David.
Ho Eternulo, nia Sinjoro,
Kiel majesta estas Via nomo sur
la tuta tero!
Vi levis Vian gloron super la ĉielon.
| 2 | Per la
buŝo de junaj infanoj kaj suĉinfanoj Vi fondis al Vi potencon kontraŭ Viaj malamikoj, Por kvietigi la malamikon kaj la venĝemulon. |
| 3 | Kiam mi rigardas Vian
ĉielon, la faron de Viaj fingroj, La lunon kaj la stelojn, kiujn Vi estigis: |
| 4 | Kio estas homo, ke Vi
lin memoras? Kio estas homido, ke Vi pensas pri li? |
| 5 | Vi malaltigis lin malmulte antaŭ Dio; Per honoro kaj beleco Vi lin kronis. |
| 6 | Vi faris
lin reganto super la faritaĵoj de Viaj manoj; Ĉion Vi metis sub liajn piedojn: |
| 7 | Ŝafojn kaj bovojn
ĉiujn Kaj ankaŭ la sovaĝajn bestojn, |
| 8 | La birdojn de la ĉielo kaj la fiŝojn de la
maro, Ĉion, kio iras la vojojn de la maroj. |
| 9 | Ho Eternulo, nia Sinjoro, Kiel majesta estas Via nomo sur la tuta tero! |
Al la ĥorestro. Por mut-labeno. Psalmo de David.
Mi gloros Vin, ho Eternulo, per mia tuta koro;
Mi
rakontos ĉiujn Viajn mirindaĵojn.
| 2 | Mi ĝojos kaj
triumfos pro Vi; Mi kantos Vian nomon, ho Vi Plejalta. |
| 3 | Ĉar miaj malamikoj turniĝas
malantaŭen, Ili falas kaj pereas antaŭ Vi. |
| 4 | Ĉar Vi faris por mi juĝon kaj plenumon de
leĝo; Vi sidiĝis sur la trono, Vi justa juĝanto. |
| 5 | Vi indignis kontraŭ la popoloj, Vi pereigis
malpiulojn, Ilian nomon Vi ekstermis por ĉiam kaj eterne. |
| 6 | La malamikoj malaperis, ruiniĝis por ĉiam;
Iliajn urbojn Vi renversis, La memoro pri ili pereis kune kun ili. |
| 7 | Sed la Eternulo restas eterne, Li pretigis Sian tronon por juĝo. |
| 8 | Kaj Li juĝos la
mondon kun justeco, Li plenumos leĝojn inter la popoloj kun senpartieco. |
| 9 | Kaj la Eternulo estos
rifuĝo por la premato, Rifuĝo en la tempo de mizero. |
| 10 | Kaj esperos al Vi tiuj, kiuj konas Vian nomon, Ĉar Vi ne forlasas tiujn, kiuj serĉas Vin, ho Eternulo. |
| 11 | Kantu al la Eternulo, kiu loĝas sur Cion, Rakontu inter la popoloj Liajn farojn. |
| 12 | Ĉar
venĝante por la sango, Li memoras pri ili, Li ne forgesas la krion de malfeliĉuloj. |
| 13 | Estu favora al mi, ho
Eternulo; Vidu, kion mi suferas de miaj malamikoj, Vi, kiu suprenlevas min el la pordegoj de la morto, |
| 14 | Por ke mi rakontu
Vian tutan gloron En la pordegoj de la filino de Cion Kaj mi ĝoju pro Via savo. |
| 15 | Eniĝis la
popoloj en la kavon, kiun ili elfosis; En la reton, kiun ili metis, enkaptiĝis ilia piedo. |
| 16 | Oni ekkonas la
Eternulon laŭ la juĝo, kiun Li faris; Per la faroj de siaj manoj estas kaptita la malpiulo. Higajon.Sela. |
| 17 | La malbonuloj reiru en Ŝeolon, Ĉiuj popoloj, kiuj forgesas Dion. |
| 18 | Ĉar ne por
ĉiam malriĉulo estos forgesita, Kaj la espero de mizeruloj ne pereos por eterne. |
| 19 | Leviĝu, ho
Eternulo, ke homoj ne tro fortiĝu; La popoloj estu juĝataj antaŭ Via vizaĝo. |
| 20 | Metu, ho Eternulo,
timon sur ilin, La popoloj sciu, ke ili estas homoj. Sela. |
Kial, ho Eternulo, Vi staras malproksime?
Kial Vi
kaŝas Vin en la tempo de la mizero?
| 2 | Pro la malhumileco de
malbonulo suferas malriĉulo; Ili kaptiĝu per la artifikoj, kiujn ili elpensis. |
| 3 | Ĉar malbonulo
fanfaronas pri la kapricoj de sia animo; Rabanto forlasas, malŝatas la Eternulon. |
| 4 | Malpiulo en sia
malhumileco ne esploras; En ĉiuj liaj pensoj Dio ne ekzistas. |
| 5 | Li ĉiam iras forte laŭ siaj vojoj; Viaj juĝoj estas tro alte super li; Ĉiujn siajn malamikojn li forspitas. |
| 6 | Li diris en sia koro:
Mi ne ŝanceliĝos, De generacio al generacio neniam estos al mi malbone. |
| 7 | Lia buŝo estas
plena de malbenado, trompo, kaj malico; Sub lia lango estas suferigo kaj malvero. |
| 8 | Inside li sidas en la
vilaĝoj; Kaŝe li mortigas senkulpulon; Liaj okuloj spionas malriĉulon. |
| 9 | Li sidas inside en
kaŝita loko, kiel leono en la kaverno; Li insidas, por kapti malriĉulon; Kaj li kaptas malriĉulon, tirante lin en sian reton. |
| 10 | Li insidas,
alpremiĝas, Kaj la malriĉulo falas en liajn fortajn ungegojn. |
| 11 | Li diras en sia koro: Dio forgesis, Li kovras Sian vizaĝon, Li neniam vidos. |
| 12 |
Leviĝu, ho Eternulo; ho Dio, levu Vian manon; Ne forgesu mizerulojn. |
| 13 | Por kio malpiulo malŝatas Dion, Kaj diras en sia koro, ke Vi ne postulos respondon? |
| 14 | Vi vidas ja, ĉar mizerojn kaj suferojn Vi
rigardas, por redoni laŭ Via forto. Al Vi fordonas sin malriĉulo; Por orfo Vi estas helpanto. |
| 15 | Rompu la brakon de malpiulo kaj malbonulo, Por ke eĉ serĉante lian malbonon, oni ĝin ne trovu. |
| 16 | La Eternulo estas Reĝo por eterne kaj ĉiam,
Pereis la idolistoj de Lia tero. |
| 17 | Deziron de
humiluloj Vi aŭdas, ho Eternulo; Vi fortigas ilian koron, Vi atentigas Vian orelon, |
| 18 | Por doni juĝon
al orfo kaj premato, Por ke oni ĉesu peli homon de la tero. |
Al la ĥorestro. De David.
Ĉe la Eternulo mi rifuĝas.
Kial vi diras al mia
animo:
Flugu kiel birdo sur vian monton?
| 2 | Ĉar jen la
malbonuloj streĉis pafarkon, Almetis sagon sian al la tendeno, Por pafi kaŝe kontraŭ la honestajn korojn. |
| 3 | Kiam la fundamentoj estas detruitaj, Kion povas fari la justulo? |
| 4 | La Eternulo estas en
Sia sankta templo; La trono de la Eternulo estas en la ĉielo; Liaj okuloj vidas, Liaj palpebroj esploras la homidojn. |
| 5 | La Eternulo elprovas justulon; Sed malpiulon kaj perfortemulon Lia animo malamas. |
| 6 | Sur la
malpiulojn Li pluvigos brulantajn karbojn, fajron kaj sulfuron; Brula vento estos kaliko, destinita por ili. |
| 7 | Ĉar la
Eternulo estas justa, Li amas justecon; La piulo vidos Lian vizaĝon. |
Al la ĥorestro. Por basuloj. Psalmo de David.
Helpu, ho Eternulo, ĉar malaperis piuloj
Kaj
maloftiĝis fideluloj inter la homidoj.
| 2 | Malveron ili parolas
unuj al aliaj, Vortojn flatajn el koro hipokrita. |
| 3 | La Eternulo ekstermu ĉiun flatan buŝon Kaj langon fanfaronantan, |
| 4 | Tiujn, kiuj diras: Per
nia lango ni venkos, Nia buŝo estas kun ni; kiu estas sinjoro super ni? |
| 5 | Ĉar prematoj
estas ruinigataj kaj malfeliĉuloj ĝemas, Tial nun Mi Min levos, diras la Eternulo; Mi donos savon al tiuj, kiuj sopiras pri ĝi. |
| 6 | La paroloj de la Eternulo estas paroloj puraj, Arĝento, purigita en tera fandujo kaj sepfoje refandita. |
| 7 | Vi, ho Eternulo, konservos ilin, Vi gardos nin kontraŭ ĉi tiu generacio por eterne. |
| 8 | Ĉirkaŭe aperas multe da malpiuloj, Kiam malnobleco altiĝas inter la homidoj. |
Al la ĥorestro. Psalmo de David.
Ĝis kiam, ho Eternulo, Vi tute forgesos pri mi?
Ĝis kiam Vi kaŝos Vian vizaĝon antaŭ mi?
| 2 | Ĝis
kiam mi havos zorgojn en mia animo Kaj sopirojn en mia koro ĉiutage? Ĝis kiam mia malamiko estos supre super mi? |
| 3 | Rigardu kaj aŭdu min, ho Eternulo, mia Dio; Lumigu miajn okulojn, ke mi ne ekdormu per morto; |
| 4 | Ke ne diru mia malamiko: Mi lin venkis; Ke ne ĝoju miaj premantoj, se mi falos. |
| 5 | Sed mi
esperas al Via favorkoreco; Mia koro ĝojas pro Via savo. |
| 6 | Mi kantos al la Eternulo, Ĉar Li faris al mi bonon. |
Al la ĥorestro. De David.
La sensaĝulo diris en sia koro: Dio ne ekzistas.
Ili sentaŭgiĝis, ili abomeniĝis pro siaj faroj;
Ekzistas
neniu, kiu faras bonon.
| 2 | La Eternulo el la ĉielo ekrigardis la
homidojn, Por vidi, ĉu ekzistas prudentulo, kiu serĉas Dion. |
| 3 | Ĉiuj devojiĝis, ĉiuj
malvirtiĝis; Ekzistas neniu, faranta bonon, ne ekzistas eĉ unu. |
| 4 | Ĉu ne prudentiĝos ĉiuj, kiuj
faras malbonon, Kiuj manĝas mian popolon, kiel oni manĝas panon, Kaj kiuj ne vokas al la Eternulo? |
| 5 | Tie
ili forte ektimis, Ĉar Dio estas en la generacio de la justuloj. |
| 6 | Vi malhonoris la konsilon de malriĉulo,
Sed la Eternulo estas lia rifuĝejo. |
| 7 | Ho,
ke venu el Cion savo al Izrael! Kiam la Eternulo revenigos Sian forkaptitan popolon, Tiam triumfos Jakob kaj ĝojos Izrael. |
Psalmo de David.
Ho Eternulo, kiu povas gasti en Via tendo?
Kiu povas
loĝi sur Via sankta monto?
| 2 | Tiu, kiu vivas
honeste, agas juste, Kaj parolas veron el sia koro; |
| 3 | Kiu ne kalumnias per sia lango, Ne faras malbonon al sia kunulo, Kaj ne ĵetas malhonoron sur sian proksimulon; |
| 4 | Kiu abomenas malnoblulon Kaj estimas la respektantojn de la Eternulo, Kiu faris ĵuron malprofite por si kaj ĝin ne rompas; |
| 5 | Kiu sian monon ne
donas procentege, Kaj subaĉetajn donacojn kontraŭ senkulpulo ne akceptas. Kiu tiel agas, tiu neniam falos. |
Verko de David.
Gardu min, ho Dio, ĉar mi rifuĝas ĉe Vi.
| 2 | Mi
diris al la Eternulo: Vi estas mia Sinjoro; Mi ne havas alian bonon krom Vi. |
| 3 | Al la sanktuloj, kiuj
estas sur la tero, Kaj al la majestuloj iras mia tuta deziro. |
| 4 | Multiĝos la malĝojoj de tiuj, kiuj sekvis
alian; Mi ne verŝos iliajn sangajn verŝoferojn Kaj ne metos iliajn nomojn en mian buŝon. |
| 5 | La Eternulo
estas mia sorta parto kaj kaliko; Vi subtenas mian sorton. |
| 6 | Loto agrabla trafis min, Ĉarma estas mia heredo. |
| 7 | Mi gloras la
Eternulon, kiu konsilas min; Eĉ en la nokto instruas min mia internaĵo. |
| 8 | Ĉiam mi vidas la
Eternulon antaŭ mi; Ĉar Li estas ĉe mia dekstra mano, mi ne falos. |
| 9 | Tial ĝojas mia
koro, raviĝas mia animo; Eĉ mia karno ripozas senzorge. |
| 10 | Ĉar Vi ne lasos mian animon al Ŝeol;
Vi ne permesos, ke Via sanktulo forputru. |
| 11 | Vi
konigos al mi la vojon de la vivo; Multe da ĝojoj estas antaŭ Vi, Ĉarmoj estas en Via dekstra mano eterne. |
Preĝo de David.
Aŭskultu, ho Eternulo, la justulon, atentu mian krion,
Donu orelon al mia preĝo el ne malsincera buŝo.
| 2 | De Vi venos
mia juĝo; Viaj okuloj rigardos la veremecon. |
| 3 | Vi esploras mian koron, ekzamenas ĝin en la
nokto; Vi elprovas min, Kaj Vi trovas nenion, kion mi intencus, Sed kio ne volus eliri el mia buŝo. |
| 4 | Pri
homaj faroj, konforme al la vortoj el Via buŝo, Mi gardis min de vojoj kontraŭleĝaj. |
| 5 | Miaj paŝoj
tuj sekvas en Viaj postesignoj, miaj piedoj ne ŝanceliĝas. |
| 6 | Mi vokas al Vi, ĉar Vi respondos al mi, ho Dio;
Klinu al mi Vian orelon kaj aŭdu mian parolon. |
| 7 | Montru Vian mirindan favorkorecon, Vi, kiu per Via dekstra mano helpas la fidantojn kontraŭ la atakantoj. |
| 8 | Gardu min kiel la pupilon de la okulo, Per la ombro de Viaj flugiloj kaŝu min |
| 9 | De la
malbonuloj, kiuj atakas min, De miaj malamikoj, kiuj ĉirkaŭe insidas kontraŭ mia animo. |
| 10 | Sian koron ili
fermis, Per sia buŝo ili parolas fiere. |
| 11 | Kien ni iras, ili nin ĉirkaŭas; Siajn okulojn ili direktas, por ĵeti nin sur la teron. |
| 12 | Li similas leonon, kiu avidas akiron, Kaj leonidon, kiu sidas en kaŝita loko. |
| 13 |
Leviĝu, ho Eternulo, antaŭvenu kaj renversu lin; Savu mian animon kontraŭ la malbonulo per Via glavo, |
| 14 | Kontraŭ la homoj, ho Eternulo, per Via mano,
Kontraŭ la homoj de ĉi tiu mondo, kiuj havas sian parton en la nuna vivo, Kaj kies ventron Vi plenigis per Viaj trezoroj, Ke iliaj filoj estos sataj kaj ili lasos restaĵon por siaj infanoj. |
| 15 | Kaj mi en pieco rigardos Vian vizaĝon; Vekiĝante, mi satiĝos per Via bildo. |
Al la ĥorestro. De la sklavo de la Eternulo, David, kiu eldiris al la Eternulo la vortojn de ĉi tiu kanto, kiam la Eternulo lin savis el la manoj de ĉiuj liaj malamikoj kaj el la mano de Saul. Kaj li diris:
Mi varmege Vin amas, ho Eternulo, mia forteco!
| 2 | La Eternulo
estas mia Roko, kaj mia fortikaĵo, kaj mia Savanto, Mia Dio, mia forta Roko, kiun mi fidas, Mia ŝildo kaj la korno de mia savo, mia rifuĝejo. |
| 3 | Mi vokas al la
Eternulo, la glorinda; Kaj mi saviĝas de miaj malamikoj. |
| 4 | Ĉirkaŭis min la ondoj de la morto, Kaj torentoj pereigaj min teruris; |
| 5 | La ŝnuroj de
Ŝeol min ĉirkaŭis, La retoj de la morto min atingis. |
| 6 | En mia premiteco mi vokis la Eternulon, Kaj al mia Dio mi kriis; El Sia templo Li aŭdis mian voĉon, Kaj mia krio al Li atingis Liajn orelojn. |
| 7 | Ektremis
kaj ekskuiĝis la tero, La fundamentoj de la montoj ekmoviĝis Kaj ekŝanceliĝis, ĉar Li koleris. |
| 8 | Leviĝis fumo el Lia nazo, Kaj ekstermanta fajro el Lia buŝo; Karboj ekflamis de ĝi. |
| 9 | Li klinis la ĉielon kaj iris malsupren; Kaj densa mallumo estis sub Liaj piedoj. |
| 10 | Kaj Li
ekrajdis sur kerubo kaj ekflugis, Kaj Li portiĝis sur la flugiloj de la vento. |
| 11 | El la mallumo Li
faris al Si kovron, Tendon Li faris ĉirkaŭ Si el la mallumo de la akvo, densaj nuboj. |
| 12 | De la brilo
antaŭ Li, tra Liaj densaj nuboj, Flugis hajlo kaj brulantaj karboj. |
| 13 | Kaj la Eternulo ektondris en la ĉielo, Kaj la Plejaltulo aŭdigis Sian voĉon; Hajlon kaj brulantajn karbojn. |
| 14 | Li ĵetis Siajn
sagojn, kaj dispelis ilin; Ĵetis multajn fulmojn, kaj konfuzis ilin. |
| 15 | Kaj malkovriĝis la kuŝujoj de la
akvoj, Kaj nudiĝis la fundamentoj de la universo, De Via minaca voĉo, ho Eternulo, De la kolera spirado de Via nazo. |
| 16 | Li etendas el supre la brakon, kaj prenas min; Li eltiras min el grandaj akvoj; |
| 17 | Li savas min de
mia potenca malamiko, Kaj de miaj malamantoj, ĉar ili estas pli fortaj ol mi. |
| 18 | Ili atingis min en la
tago de mia malfeliĉo; Sed la Eternulo fariĝis mia subteno. |
| 19 | Kaj Li elkondukis min en vastan lokon; Li liberigis min, ĉar Li estas favora al mi. |
| 20 | La Eternulo rekompencas min laŭ mia justeco;
Laŭ la pureco de miaj manoj Li repagas al mi. |
| 21 | Ĉar mi min tenis je la vojoj de la Eternulo,
Kaj mi ne faris malbonon antaŭ mia Dio. |
| 22 | Ĉar ĉiuj Liaj leĝoj estis antaŭ
mi, Kaj Liajn ordonojn mi ne forigis de mi. |
| 23 | Mi estis senkulpa antaŭ Li, Kaj mi gardis min, ke mi ne peku. |
| 24 | Kaj la Eternulo
rekompencis min laŭ mia justeco, Laŭ la pureco de miaj manoj antaŭ Liaj okuloj. |
| 25 | Kun favorkorulo Vi
estas favorkora, Kun piulo Vi estas pia, |
| 26 |
Kun purulo Vi agas laŭ lia pureco, Kaj kun maliculo laŭ lia maliceco. |
| 27 | Ĉar humilan
popolon Vi helpas, Sed altajn okulojn Vi malaltigas. |
| 28 | Ĉar Vi lumigas mian lumilon; La Eternulo, mia Dio, lumigas mian mallumon. |
| 29 | Ĉar kun Vi mi
forkurigas militistaron, Kaj kun mia Dio mi transsaltas muron. |
| 30 | La vojo de Dio estas perfekta; La parolo de la Eternulo estas tute pura; Li estas ŝildo por ĉiuj, kiuj Lin fidas. |
| 31 | Ĉar kiu estas
Dio, krom la Eternulo? Kaj kiu estas Roko, krom nia Dio? |
| 32 | Tiu Dio, kiu ĉirkaŭzonas min per forto Kaj perfektigas mian vojon; |
| 33 | Kiu similigas miajn
piedojn al cervaj, Kaj starigas min sur miaj altaĵoj; |
| 34 | Kiu instruas mian manon militi, Kaj miajn brakojn streĉi kupran pafarkon. |
| 35 | Vi donis al mi la
ŝildon de Via savo; Kaj Via dekstra mano subtenas min, Kaj Via favoro min grandigas. |
| 36 | Vi larĝigas mian
paŝon sub mi, Por ke ne ŝanceliĝu miaj piedoj. |
| 37 | Mi persekutas miajn malamikojn, kaj mi atingas ilin;
Kaj mi ne revenas, ĝis mi ilin pereigas. |
| 38 | Mi ilin frakasas, ke ili ne povas plu leviĝi;
Ili falas sub miajn piedojn. |
| 39 | Vi
ĉirkaŭzonas min per forto por la milito; Miajn atakintojn Vi ĵetas sub min. |
| 40 | Vi forkurigas de mi
miajn malamikojn, Kaj miajn malamantojn mi ekstermas. |
| 41 | Ili krias, sed ne venas helpanto; Al la Eternulo, sed Li ne respondas al ili. |
| 42 | Mi disflugigas ilin,
kiel polvon laŭ la vento; Kiel stratan koton mi ilin forĵetas. |
| 43 | Vi savas min de popola tumulto; Vi faras min ĉefo de la nacioj; Popolo, kiun mi ne konas, servas min. |
| 44 | Per atentaj oreloj ili obeas min; Aligentuloj respektegas min. |
| 45 | Aligentuloj
senfortiĝas, Kaj kuras terurite el siaj fortikaĵoj. |
| 46 | Vivas la Eternulo; kaj benata estu mia Roko; Kaj alte glorata estu la Dio de mia savo: |
| 47 | Tiu Dio,
kiu donas al mi venĝon Kaj submetas al mi popolojn, |
| 48 | Kiu savas min de miaj malamikoj, Altigas min super miaj atakintoj, Kaj savas min de perfortulo. |
| 49 | Tial mi gloras Vin, ho Eternulo, inter la popoloj,
Kaj pri Via nomo mi kantas. |
| 50 | Li donas grandan
helpon al Sia reĝo, Kaj faras favoraĵon al Sia sanktoleito, Al David kaj al lia idaro, por eterne. |
Al la ĥorestro. Psalmo de David.
La ĉieloj rakontas la gloron de Dio,
Kaj la farojn
de Liaj manoj raportas la ĉiela firmaĵo.
| 2 | Tago al tago
transdonas diron, Kaj nokto al nokto faras sciigon. |
| 3 | Sen parolo kaj sen vortoj; Oni ne aŭdas ilian voĉon. |
| 4 | Tra la tuta mondo iras
ilia ordono, Kaj ĝis la fino de la universo iras iliaj vortoj; Por la suno Li aranĝis tendon inter ili. |
| 5 | Kaj
ĝi eliras kiel fianĉo el sia baldakeno, Ĝojas kiel heroo, trakuranta sian vojon. |
| 6 | Sur unu rando de la
ĉielo estas ĝia leviĝo, Kaj ĝia rondiro estas ĝis aliaj randoj; Kaj nenio kaŝiĝas antaŭ ĝia varmego. |
| 7 | La instruo de la Eternulo estas perfekta,
ĝojigas la animon; La atesto de la Eternulo estas certa, ĝi saĝigas sensaĝulon. |
| 8 | La ordonoj de la
Eternulo estas justaj, ĝojigas la koron; La ordondiro de la Eternulo estas klara, faras lumon antaŭ la okuloj. |
| 9 | La timo antaŭ la Eternulo estas pura, restas
eterne; La juĝoj de la Eternulo estas veraj, kaj ĉiuj estas justaj. |
| 10 | Ili estas pli
dezirindaj, ol oro kaj ol multe da plej pura oro; Ili estas pli dolĉaj, ol mielo kaj ĉelaraj mielgutoj. |
| 11 | Ankaŭ Via sklavo instruiĝis per ili; Kiu ilin observas, tiu havas grandan rekompencon. |
| 12 | Kiu scias siajn erarojn? Purigu min de eraroj
kaŝitaj. |
| 13 | Ankaŭ de
intencaj eraroj detenu Vian sklavon, Ke ili ne regu super mi. Tiam mi estos perfekta, kaj pura de granda peko. |
| 14 |
Akceptu favore la vortojn el mia buŝo kaj la parolon de mia koro antaŭ Vi, Ho Eternulo, mia Roko kaj mia Liberiganto. |
Al la ĥorestro. Psalmo de David.
La Eternulo aŭskultu vin en tago de mizero;
Defendu
vin la nomo de Dio de Jakob.
| 2 | Li sendu al vi helpon el la sanktejo, Kaj el Cion Li vin fortigu. |
| 3 | Li rememoru ĉiujn
viajn oferdonojn, Kaj via brulofero aperu grasa antaŭ Li. Sela. |
| 4 | Li donu al vi tion,
kion deziras via koro; Kaj ĉiujn viajn intencojn Li plenumu. |
| 5 | Ni estos gajaj pro Via venko, Kaj pro la nomo de nia Dio ni levos standardon. La Eternulo plenumu ĉiujn viajn petojn. |
| 6 | Nun mi ekscias, ke la Eternulo savas Sian
sanktoleiton; Li aŭskultas lin el Sia sankta ĉielo, Forte savas lin per Sia dekstra mano. |
| 7 | Unuj fidas
veturilojn, aliaj ĉevalojn; Sed ni alvokas la nomon de la Eternulo, nia Dio. |
| 8 | Ili
ŝanceliĝas kaj falas, Kaj ni staras kaj tenas nin forte. |
| 9 | Ho Eternulo, savu; La Reĝo respondu al ni, kiam ni vokas al Li. |
Al la ĥorestro. Psalmo de David.
Ho Eternulo, pro Via forto ĝojas la reĝo,
Kaj
pro Via helpo kiel forte li triumfas!
| 2 | Kion lia koro deziris,
tion Vi donis al li; Kaj la peton de lia buŝo Vi ne rifuzis. Sela. |
| 3 | Vi antaŭvenas al
li kun beno de bono; Vi metis sur lian kapon kronon el pura oro. |
| 4 | Vivon li petis de Vi; Kaj Vi donis al li longan vivon por ĉiam kaj eterne. |
| 5 | Granda estas lia
honoro pro Via helpo; Gloron kaj majeston Vi metis sur lin. |
| 6 | Vi donas al li eternajn benojn; Vi gajigas lin per ĝojo antaŭ Via vizaĝo. |
| 7 | Ĉar la
reĝo fidas la Eternulon, Kaj pro favoro de la Plejaltulo li ne falos. |
| 8 | Trovos Via mano
ĉiujn Viajn malamikojn, Via dekstra trovos Viajn malamantojn. |
| 9 | Vi similigos ilin al brulanta forno, kiam Vi koleros;
La Eternulo englutos ilin per Sia kolero, Kaj fajro ilin formanĝos. |
| 10 | Ilian naskitaron Vi
ekstermos de sur la tero, Kaj ilian semon el inter la homidoj. |
| 11 | Ĉar ili preparis malbonon por Vi, Pripensis atencon, sed ne povis ĝin plenumi. |
| 12 | Vi
devigos ilin turni al Vi la dorson, Viajn tendenojn Vi direktos kontraŭ iliajn vizaĝojn. |
| 13 |
Leviĝu, ho Eternulo, en Via forto; Ni kantos kaj gloros Vian potencon. |
Al la ĥorestro. Por ario: Matenkrepuska Cervino. Psalmo de David.
Mia Dio, mia Dio, kial Vi forlasis min,
Kaj estas
malproksima de mia savo, de miaj plendaj paroloj?
| 2 | Mia Dio, mi vokas en
la tago, kaj Vi ne respondas; En la nokto, kaj mi ne trovas trankvilon. |
| 3 | Sed Vi estas sankta, Ho Vi, kiu loĝas inter la glorado de Izrael. |
| 4 | Vin fidis niaj patroj;
Ili fidis, kaj Vi ilin helpis. |
| 5 | Al Vi ili
kriadis kaj estis savataj; Vin ili fidis, kaj ili ne devis honti. |
| 6 | Sed mi estas vermo kaj ne homo; Mokata de la homoj, malestimata de la popolo. |
| 7 | Ĉiuj,
kiuj min vidas, insultas min, Malfermegas la buŝon, balancas la kapon, dirante: |
| 8 | Li apogis sin al la
Eternulo: Tiu helpu lin; Tiu savu lin, se Li amas lin. |
| 9 | Vi eltiris ja min el la ventro, Vi zorgis pri mi sur la brusto de mia patrino. |
| 10 | Al Vi mi estis
ĵetita de post la momento de mia naskiĝo; De la ventro de mia patrino Vi estas mia Dio. |
| 11 | Ne malproksimiĝu
de mi, Ĉar malfeliĉo estas proksima, kaj helpanton mi ne havas. |
| 12 | Ĉirkaŭis min multaj bovoj, Fortaj bovoj Baŝanaj stariĝis ĉirkaŭ mi. |
| 13 | Ili malfermegis kontraŭ mi siajn buŝojn,
Kiel leono ŝiranta kaj krieganta. |
| 14 |
Kiel akvo mi disverŝiĝis, Kaj disiĝis ĉiuj miaj ostoj; Mia koro fariĝis kiel vakso, Fandiĝis en mia interno. |
| 15 | Mia forto elsekiĝis kiel peco da poto; Mia lango algluiĝis al mia palato; Kaj Vi metas min en tomban polvon. |
| 16 | Ĉar
ĉirkaŭis min hundoj; Amaso da malbonuloj staras ĉirkaŭ mi; Ili mordas miajn manojn kaj piedojn. |
| 17 | Mi povas kalkuli ĉiujn miajn ostojn; Ili rigardas kaj konstante rigardas. |
| 18 | Ili
dividas miajn vestojn inter si, Pri mia tuniko ili lotas. |
| 19 | Sed Vi, ho Eternulo, ne malproksimiĝu; Mia forto, rapidu, por helpi min. |
| 20 | Savu de la glavo
mian animon, Mian solan savu de la hundo. |
| 21 |
Savu min de buŝo de leono, Kaj helpu min kontraŭ kornoj de bubaloj. |
| 22 | Mi predikos Vian nomon al miaj fratoj; En la mezo de popola kunveno mi Vin gloros. |
| 23 |
Respektantoj de la Eternulo, gloru Lin; Tuta semo de Jakob, honoru Lin; Tuta semo de Izrael, estimegu Lin. |
| 24 | Ĉar
Li ne malŝatis kaj ne malestimis la suferojn de premato, Kaj ne kaŝis antaŭ li Sian vizaĝon; Sed aŭskultis lin, kiam tiu kriis al Li. |
| 25 | Vin mi gloros en
granda komunumo; Mi plenumos miajn promesojn antaŭ Liaj respektantoj. |
| 26 | La humiluloj
manĝu kaj satiĝu, Gloru la Eternulon Liaj serĉantoj; Via koro vivu eterne. |
| 27 | Rememoros kaj revenos
al la Eternulo ĉiuj finoj de la mondo; Kaj kliniĝos antaŭ Vi ĉiuj popolaj familioj. |
| 28 | Ĉar al la
Eternulo apartenas la reĝado; Li reĝas super la popoloj. |
| 29 | Manĝos kaj kliniĝos ĉiuj grasuloj
de la tero; Antaŭ Li genufleksos ĉiuj forirantaj al la tombo Kaj nepovantaj konservi sian animon viva. |
| 30 |
Naskotaro Lin servos; Oni predikos pri mia Sinjoro al la estonta generacio. |
| 31 | Al naskota popolo oni
venos kaj predikos Pri Lia justeco kaj pri Liaj faroj. |
Psalmo de David.
La Eternulo estas mia paŝtisto; mi mankon ne havos.
| 2 | Sur verdaj herbejoj Li ripozigas min, Apud trankvilaj akvoj Li kondukas min. |
| 3 | Li
kvietigas mian animon; Li kondukas min laŭ vojo de la vero, pro Sia nomo. |
| 4 | Eĉ kiam mi iros
tra valo de densa mallumo, Mi ne timos malbonon, ĉar Vi estas kun mi; Via bastono kaj apogiĝilo trankviligos min. |
| 5 | Vi kovras por mi tablon antaŭ miaj malamikoj;
Vi ŝmiris per oleo mian kapon, mia pokalo estas plenigita. |
| 6 | Nur bono kaj favoro sekvos min en la daŭro de
mia tuta vivo; Kaj mi restos en la domo de la Eternulo eterne. |
Psalmo de David.
Al la Eternulo apartenas la tero, kaj ĉio, kio ĝin
plenigas,
La mondo kaj ĉiuj ĝiaj loĝantoj.
| 2 | Ĉar Li
sur la maroj ĝin fondis Kaj sur la akvoj ĝin fortikigis. |
| 3 | Kiu supreniros sur la monton de la Eternulo? Kaj kiu staros ĉe Lia sankta loko? |
| 4 | Tiu, kiu
havas purajn manojn kaj senmakulan koron, Kiu ne fordonis sian animon al malvero Kaj ne ĵuras trompe. |
| 5 | Li ricevos
benon de la Eternulo, Kaj bonfarojn de Dio, lia savanto. |
| 6 | Tio estas la gento de Liaj adorantoj, De la serĉantoj de Via vizaĝo, ho Dio de Jakob. Sela. |
| 7 | Levu, pordegoj, viajn kapojn; Kaj leviĝu, pordoj antikvaj, Por ke eniru la Reĝo de gloro. |
| 8 | Kiu estas tiu Reĝo de gloro? La Eternulo forta kaj potenca, La Eternulo, la potenculo de milito. |
| 9 | Levu, pordegoj, viajn kapojn; Kaj leviĝu, pordoj antikvaj, Por ke eniru la Reĝo de gloro. |
| 10 | Kiu estas tiu Reĝo de gloro? La Eternulo Cebaot, Li estas la Reĝo de gloro. Sela. |
De David.
Al Vi, ho Eternulo, mi levas mian animon.
| 2 | Ho mia Dio, Vin mi
fidas; Ne lasu min hontiĝi; Ne lasu, ke miaj malamikoj moku pri mi. |
| 3 | Ĉar neniu el
tiuj, kiuj esperas al Vi, hontiĝos; Nur tiuj hontiĝos, kiuj forlasas Vin senpripense. |
| 4 | Viajn vojojn, ho
Eternulo, montru al mi; Instruu min sekvi Vian iradon. |
| 5 | Gvidu min en Via vero kaj lernigu min, Ĉar Vi estas la Dio, kiu min helpas; Al Vi mi esperas ĉiun tagon. |
| 6 | Rememoru, ho Eternulo, Vian kompatemecon kaj Vian
favorkorecon, Ĉar ili estis de ĉiam. |
| 7 | La pekojn de mia juneco kaj miajn krimojn ne
rememoru; Laŭ Via favorkoreco rememoru min, Pro Via boneco, ho Eternulo! |
| 8 | Bona kaj justa estas
la Eternulo, Tial Li montras al pekantoj la vojon. |
| 9 | Li gvidas la humilulojn en justeco, Kaj instruas al la humiluloj Siajn vojojn. |
| 10 | Ĉiuj vojoj
de la Eternulo estas favorkoreco kaj fideleco al tiuj, Kiuj observas Lian interligon kaj Liajn leĝojn. |
| 11 | Pro Via
nomo, ho Eternulo, pardonu al mi mian pekon, Ĉar ĝi estas granda. |
| 12 | Al ĉiu homo, kiu
timas la Eternulon, Li montras la vojon, kiun tiu devas elekti. |
| 13 | Lia animo ĝuos bonon, Kaj liaj idoj posedos la teron. |
| 14 | Konfidon de la
Eternulo havas Liaj timantoj; Kaj Sian aranĝon Li sciigas al ili. |
| 15 | Miaj okuloj estas ĉiam direktitaj al la
Eternulo, Ĉar Li eltiras el reto miajn piedojn. |
| 16 | Turnu Vin al mi kaj korfavoru min, Ĉar mi estas soleca kaj mizera. |
| 17 | La suferoj de mia
koro estas grandaj; El mia premateco elkonduku min. |
| 18 | Rigardu mian suferon kaj mizeron, Kaj pardonu ĉiujn miajn pekojn. |
| 19 | Rigardu, kiel multaj
estas miaj malamikoj Kaj per kia kruela malamo ili min malamas. |
| 20 | Gardu mian animon kaj savu min; Ne lasu min hontiĝi, ĉar Vin mi fidas. |
| 21 |
Senkulpeco kaj justeco defendu min, Ĉar al Vi mi esperas. |
| 22 | Liberigu, ho Dio, Izraelon el ĉiuj liaj suferoj. |
De David.
Juĝu min, ho Eternulo, ĉar mi iris en sincereco
kaj la
Eternulon mi fidis;
Mi ne ŝanceliĝos.
| 2 | Esploru
min, ho Eternulo, kaj elprovu min; Refandu mian internaĵon kaj mian koron. |
| 3 | Ĉar Via
favorkoreco estas antaŭ miaj okuloj; Kaj mi marŝas en Via vero. |
| 4 | Mi ne sidas kun homoj malveremaj, Kaj kun falsemuloj mi ne iros. |
| 5 | Mi malamas societon de
malbonfarantoj, Kaj kun malpiuloj mi ne sidos. |
| 6 | Mi lavas miajn manojn per senkulpeco; Kaj mi moviĝas ĉirkaŭ Via altaro, ho Eternulo, |
| 7 | Por aŭdigi laŭte gloradon Kaj famigi ĉiujn Viajn miraklojn. |
| 8 | Ho Eternulo, mi amas
la ejon de Via domo, Kaj la lokon, en kiu loĝas Via gloro. |
| 9 | Ne pereigu mian animon kune kun la pekuloj, Nek mian vivon kun la sangaviduloj, |
| 10 | En kies manoj
estas krimo Kaj kies dekstra mano estas plena de subaĉetaj donacoj. |
| 11 | Kaj mi iras en senkulpeco; Liberigu min kaj korfavoru min. |
| 12 | Mia piedo staras sur
ebena loko; En kunvenoj mi benos la Eternulon. |
De David.
La Eternulo estas mia lumo kaj mia savo; kiun mi devas timi?
La Eternulo estas la forto de mia vivo; kiu povas min
teruri?
| 2 |
Kiam alproksimiĝos al mi malbonfarantoj, por manĝi mian karnon, Miaj kontraŭuloj kaj malamikoj, ili surpuŝiĝos kaj falos. |
| 3 | Se elpaŝos
kontraŭ min armeo, Mia koro ne ektimos; Se leviĝos kontraŭ min milito, Ankaŭ tiam mi havos fidon. |
| 4 | Nur unu aferon mi petas de la Eternulo, nur tion mi
deziras: Ke mi restu en la domo de la Eternulo en la daŭro de mia tuta vivo, Por rigardi la ĉarmon de la Eternulo, admiri Lian templon. |
| 5 | Ĉar Li kovros min
en Sia kabano en la tago de malbono; Li kaŝos min en sekreta loko de Sia tendo; Sur rokon Li levos min. |
| 6 | Kaj nun
leviĝos mia kapo super miajn malamikojn, kiuj min ĉirkaŭas; Kaj mi oferfaros en Lia tendo oferojn de danko; Mi kantos kaj gloros la Eternulon. |
| 7 | Aŭskultu, ho Eternulo, mian voĉon, kiam mi
vokas; Korfavoru min, kaj respondu al mi. |
| 8 | De
Vi diris al mi mia koro: Serĉu Mian vizaĝon. Vian vizaĝon, ho Eternulo, mi serĉas. |
| 9 | Ne
kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon, Ne forpuŝu en kolero Vian sklavon; Vi estis mia helpo, Ne forpuŝu kaj ne forlasu min, ho Dio de mia savo. |
| 10 | Ĉar mia patro
kaj mia patrino min forlasis, Sed la Eternulo min akceptis. |
| 11 | Instruu al mi, ho Eternulo, Vian vojon, Kaj konduku min sur ĝusta irejo, spite miajn insidantojn. |
| 12 | Ne fordonu min al la volo de miaj premantoj; Ĉar stariĝis kontraŭ mi falsaj atestantoj, plenaj de rabemeco. |
| 13 | Se mi ne esperus vidi
la bonecon de la Eternulo En la lando de vivantoj! |
| 14 | Esperu al la Eternulo; Tenu vin forte, forta estu via koro; Jes, esperu al la Eternulo. |
De David.
Al Vi, ho Eternulo, mi vokas;
Mia Roko, ne silentu al mi;
Se Vi silentos al mi, mi similiĝos al tiuj,
Kiuj iras en la
tombon.
| 2 | Aŭskultu la voĉon de mia petego, kiam mi
krias al Vi, Kiam mi levas miajn manojn al Via plejsanktejo. |
| 3 | Ne kunpereigu min kune kun malpiuloj, kaj kun
krimfarantoj, Kiuj parolas pace kun siaj proksimuloj, Dum malbono estas en ilia koro. |
| 4 | Redonu al ili laŭ
iliaj faroj kaj laŭ iliaj malbonaj agoj; Laŭ la faroj de iliaj manoj redonu al ili; Redonu al ili, kion ili meritas. |
| 5 | Ĉar ili ne atentas la agojn de la Eternulo Kaj la farojn de Liaj manoj, Li disbatos ilin kaj ne rekonstruos. |
| 6 | Glorata estu la Eternulo, Ĉar Li aŭskultis la voĉon de mia petego. |
| 7 | La
Eternulo estas mia forto kaj mia ŝildo; Lin fidis mia koro, kaj Li helpis min; Tial ekĝojas mia koro, Kaj per mia kanto mi Lin gloros. |
| 8 | La Eternulo estas ilia
forto, Li estas savanta forto por Sia sanktoleito. |
| 9 | Helpu Vian popolon kaj benu Vian heredon, Kaj paŝtu kaj altigu ilin eterne. |
Psalmo de David.
Tributu al la Eternulo, vi potenculoj,
Tributu al la
Eternulo honoron kaj forton.
| 2 | Tributu al la Eternulo la honoron de Lia nomo;
Kliniĝu antaŭ la Eternulo en sankta ornamo. |
| 3 | La voĉo de la Eternulo iras super la akvoj; La Dio de gloro tondras, La Eternulo super grandaj akvoj. |
| 4 | La voĉo de la Eternulo iras kun forto, La voĉo de la Eternulo iras kun majesto. |
| 5 | La
voĉo de la Eternulo rompas cedrojn, La Eternulo rompas la cedrojn de Lebanon. |
| 6 | Li saltigas ilin kiel
bovidon, Lebanonon kaj Sirjonon kiel bubalidon. |
| 7 | La voĉo de la Eternulo elhakas fajran flamon.
|
| 8 | La voĉo de la Eternulo skuas dezerton, La Eternulo skuas la dezerton Kadeŝ. |
| 9 | La
voĉo de la Eternulo igas cervinojn naski, kaj nudigas arbarojn; Kaj en Lia templo ĉio parolas pri Lia gloro. |
| 10 | La Eternulo regis en la tempo de la diluvo, La Eternulo restos Reĝo eterne. |
| 11 | La
Eternulo donos forton al Sia popolo, La Eternulo benos Sian popolon per paco. |
Psalmo-kanto ĉe inaŭguro de la Domo; de David.
Mi gloros Vin alte, ho Eternulo,
Ĉar Vi levis min
kaj Vi ne lasis miajn malamikojn triumfi
super mi.
| 2 | Ho Eternulo, mia Dio,
mi vokis al Vi, Kaj Vi min sanigis. |
| 3 | Ho
Eternulo, Vi ellevis el Ŝeol mian animon; Vi vivigis min, ke mi ne iru en la tombon. |
| 4 | Kantu al la Eternulo,
ho Liaj piuloj, Kaj gloru Lian sanktan nomon. |
| 5 | Ĉar nur momenton daŭras Lia kolero, Sed tutan vivon daŭras Lia favoro; Vespere povas esti ploro, Sed matene venos ĝojego. |
| 6 | Kaj mi diris en la
tempo de mia feliĉo: Mi neniam falos. |
| 7 | Ho
Eternulo, per Via favoro Vi starigis mian monton fortike; Sed kiam Vi kaŝis Vian vizaĝon, mi konfuziĝis. |
| 8 | Al Vi, ho Eternulo, mi vokis, Kaj al la Eternulo mi preĝis: |
| 9 | Kion utilos mia sango,
se mi iros en la tombon? Ĉu gloros Vin polvo? ĉu ĝi aŭdigos Vian veron? |
| 10 | Aŭskultu, ho
Eternulo, kaj korfavoru min; Ho Eternulo, estu helpanto al mi. |
| 11 | Vi anstataŭigis al mi mian plendon per danco;
Vi deprenis de mi mian sakaĵon kaj zonis min per ĝojo, |
| 12 | Por ke mia animo kantu al Vi kaj ne
silentiĝu. Ho Eternulo, mia Dio, eterne mi Vin gloros. |
Al la ĥorestro. Psalmo de David.
Vin, ho Eternulo, mi fidas, ke mi neniam estu hontigita;
Per Via justeco savu min.
| 2 | Klinu al mi Vian
orelon, rapide savu min! Estu por mi forta roko, fortika kastelo, por helpi min. |
| 3 | Ĉar Vi estas mia
roko kaj mia kastelo; Kaj pro Via nomo gvidu min kaj konduku min. |
| 4 | Eligu min el la reto, kiun ili metis kontraŭ mi;
Ĉar Vi estas mia fortikaĵo. |
| 5 | En
Vian manon mi transdonas mian spiriton; Vi savas min, ho Eternulo, Dio de la vero. |
| 6 | Mi malamas la
adorantojn de vantaj idoloj, Sed mi fidas la Eternulon. |
| 7 | Mi gajas kaj ĝojas pro Via favoro; Ĉar Vi vidis min mizeron, Vi eksciis la suferojn de mia animo, |
| 8 | Kaj Vi ne transdonis min en la manon de malamiko,
Vi starigis miajn piedojn sur vasta loko. |
| 9 |
Korfavoru min, ho Eternulo, ĉar mi suferas; Malfortiĝis de malĝojo mia okulo, mia animo, kaj mia korpo. |
| 10 | Ĉar mia vivo konsumiĝis de malĝojo kaj
miaj jaroj de ĝemado; Mia forto malaperis per mia kulpo, kaj miaj ostoj malfortiĝis. |
| 11 | Per ĉiuj miaj
malamikoj mi fariĝis granda hontindaĵo por miaj najbaroj Kaj teruraĵo por miaj konatoj; Kiuj vidas min sur la strato, tiuj forkuras de mi. |
| 12 | Oni forgesis pri mi
en la koro, kiel pri mortinto; Mi fariĝis kiel rompita vazo. |
| 13 | Ĉar mi aŭdas la insultojn de multaj;
Ĉirkaŭe estas minacoj; Ili kune konspiras kontraŭ mi, Ili intencas pereigi mian vivon. |
| 14 | Sed mi
― mi fidas Vin, ho Eternulo; Mi diras: Vi estas mia Dio. |
| 15 | En Via mano estas mia sorto; Savu min de la mano de miaj malamikoj kaj persekutantoj. |
| 16 | Lumu per
Via vizaĝo al Via sklavo, Helpu min per Via boneco. |
| 17 | Ho Eternulo, ne hontigu min, ĉar mi vokis al Vi;
Hontigitaj estu la malpiuloj, ili silentiĝu por Ŝeol. |
| 18 | Mutiĝu la mensogaj buŝoj, Kiuj parolas arogante kontraŭ piulo, Kun fiero kaj malestimo. |
| 19 | Kiel granda estas Via boneco, kiun Vi konservis por
tiuj, kiuj Vin timas, Kaj kiun Vi faris antaŭ la homoj por tiuj, kiuj Vin fidas! |
| 20 | Vi kovras ilin per la
kovro de Via vizaĝo kontraŭ homaj atencoj, Vi kaŝas ilin en tendo kontraŭ malamikaj langoj. |
| 21 |
Glorata estu la Eternulo, Kiu aperigis al mi mirindan favoron en fortikigita urbo. |
| 22 | Kaj mi diris en mia
konfuziĝo: Mi estas forpuŝita for de Viaj okuloj; Tamen Vi aŭskultis la voĉon de mia preĝo, kiam mi vokis al Vi. |
| 23 | Amu la Eternulon, ĉiuj Liaj piuloj; La fidelulojn la Eternulo gardas, Kaj Li repagas sufiĉege al tiuj, kiuj agas malhumile. |
| 24 | Estu kuraĝaj,
kaj forta estu via koro, Vi ĉiuj, kiuj esperas al la Eternulo! |
Instruo de David.
Feliĉa estas tiu, kies krimo estas pardonita, kies peko
estas kovrita.
| 2 | Feliĉa estas la homo, al kiu la Eternulo ne
kalkulas lian kulpon Kaj en kies spirito estas nenia malvero. |
| 3 | Kiam mi silentis, miaj ostoj senfortiĝis De mia ĉiutaga ploregado. |
| 4 | Ĉar tage kaj
nokte pezis sur mi Via mano; La freŝecon de mia sukoj anstataŭis sekeco de somero. Sela. |
| 5 | Mian pekon mi konfesis al Vi, kaj mian kulpon mi ne
kaŝis; Mi diris: Mi konfesos miajn krimojn al la Eternulo; Kaj Vi deprenis la kulpon de mia peko. Sela. |
| 6 | Pro
tio preĝu antaŭ Vi ĉiu piulo en favora tempo, Por ke ĉe la disverŝiĝo de grandaj akvoj ili lin ne atingu. |
| 7 | Vi estas mia ŝirmo; Kontraŭ sufero Vi min gardos, Per kantoj de savo Vi min ĉirkaŭos. Sela. |
| 8 | Mi prudentigos vin, kaj montros al vi la vojon,
kiun vi devas iri; Kun konsiloj Mi direktos sur vin Mian okulon. |
| 9 | Ne estu kiel ĉevalo, kiel senprudenta mulo, Al kiuj oni devas kateni la buŝon per brido kaj buŝpeco, Alie ili ne venos al vi. |
| 10 | Multajn frapojn havas
la malpiulo; Sed kiu fidas la Eternulon, tiun ĉirkaŭas favoro. |
| 11 | Ĝoju pro la Eternulo, kaj gaju, ho
justuloj; Kaj triumfu ĉiuj, kiuj havas pian koron! |
Ĝoje kantu, ho piuloj, antaŭ la Eternulo;
Al la
justuloj konvenas glorado.
| 2 | Gloru la Eternulon per harpo, Per dekkorda psaltero ludu al Li. |
| 3 | Kantu al Li novan
kanton, Bone ludu al Li kun trumpetado. |
| 4 |
Ĉar ĝusta estas la vorto de la Eternulo, Kaj ĉiu Lia faro estas fidinda. |
| 5 | Li amas justecon kaj
juĝon; La tero estas plena de la boneco de la Eternulo. |
| 6 | Per la vorto de la Eternulo estiĝis la
ĉielo; Kaj per la spiro de Lia buŝo estiĝis ĝia tuta ekzistantaro. |
| 7 | Li kolektis kiel en
tenujon la akvon de la maro, Li metis la abismojn en konservejojn. |
| 8 | Timu la Eternulon la tuta tero; Tremu antaŭ Li ĉiuj loĝantoj de la mondo. |
| 9 |
Ĉar Li diris, kaj tio fariĝis; Li ordonis, kaj tio aperis. |
| 10 | La Eternulo neniigas la interkonsenton de la
popoloj, Li detruas la intencojn de la nacioj. |
| 11 | La decido de la Eternulo restas eterne, La pensoj de Lia koro restas de generacio al generacio. |
| 12 |
Felica estas la popolo, kies Dio estas la Eternulo; La gento, kiun Li elektis al Si kiel heredon. |
| 13 | El la ĉielo la
Eternulo rigardas, Li vidas ĉiujn homidojn. |
| 14 | De la trono, sur kiu Li sidas, Li rigardas ĉiujn, kiuj loĝas sur la tero, |
| 15 |
Li, kiu kreis la korojn de ili ĉiuj, Kiu rimarkas ĉiujn iliajn farojn. |
| 16 | La reĝon ne
helpos granda armeo, Fortulon ne savos granda forto. |
| 17 | Vana estas la ĉevalo por helpo, Kaj per sia granda forto ĝi ne savos. |
| 18 | Jen la okulo de
la Eternulo estas sur tiuj, kiuj Lin timas, Kiuj esperas Lian favoron, |
| 19 | Ke Li savu de morto ilian animon Kaj nutru ilin en tempo de malsato. |
| 20 | Nia animo fidas la
Eternulon; Li estas nia helpo kaj nia ŝildo. |
| 21 | Ĉar pro Li ĝojas nia koro, Ĉar ni fidas Lian sanktan nomon. |
| 22 | Via favoro, ho
Eternulo, estu super ni, Kiel ni esperas al Vi. |
De David, kiam li ŝajnigis sin freneza antaŭ Abimeleĥ, kaj tiu lin forpelis kaj li foriris.
Mi gloros la Eternulon en ĉiu tempo;
Ĉiam
laŭdo por Li estos en mia buŝo.
| 2 | Per la Eternulo
gloriĝas mia animo; La humiluloj aŭdu kaj ĝoju. |
| 3 | Gloru la Eternulon kun mi, Kaj ni altigu kune Lian nomon. |
| 4 | Mi serĉis la
Eternulon, kaj Li respondis al mi, Kaj de ĉiuj miaj danĝeroj Li savis min. |
| 5 | Kiuj rigardas al Li,
ricevas lumon, Kaj ilia vizaĝo ne kovriĝos per honto. |
| 6 | Jen ĉi tiu mizerulo vokis, kaj la Eternulo
aŭdis, Kaj de ĉiuj liaj mizeroj Li savis lin. |
| 7 | Anĝelo de la Eternulo postenas ĉirkaŭ
tiuj, kiuj Lin timas, Kaj Li ilin savas. |
| 8 |
Provu kaj vidu, kiel bona estas la Eternulo; Feliĉa estas la homo, kiu Lin fidas. |
| 9 | Timu la Eternulon,
Liaj sanktuloj; Ĉar nenio mankas al tiuj, kiuj Lin timas. |
| 10 | Leonidoj estas senhavaj kaj malsataj; Sed kiuj serĉas la Eternulon, tiuj havas mankon en nenia bono. |
| 11 | Venu, infanoj, aŭskultu min; Pri timo antaŭ la Eternulo mi vin instruos. |
| 12 |
Kiu ajn vi estas, homo, Kiu deziras vivon kaj amas multajn kaj bonajn tagojn: |
| 13 | Gardu vian langon
kontraŭ malbono, Kaj vian buŝon kontraŭ mensoga parolo; |
| 14 | Dekliniĝu de malbono kaj faru bonon, Serĉu pacon kaj ĉasu ĝin. |
| 15 | La
okuloj de la Eternulo estas turnitaj al la piuloj, Kaj Liaj oreloj al iliaj krioj. |
| 16 | La vizaĝo de la
Eternulo estas kontraŭ tiuj, kiuj faras malbonon, Por ekstermi de la tero la memoron pri ili. |
| 17 | Oni krias, kaj la
Eternulo aŭdas, Kaj de ĉiuj iliaj mizeroj Li ilin savas. |
| 18 | Proksima estas la Eternulo al tiuj, kies koro
estas rompita, Kaj la spirite suferantajn Li helpas. |
| 19 | Multaj estas la suferoj de piulo; Sed de ĉiuj la Eternulo lin savas. |
| 20 | Li gardas ĉiujn
liajn ostojn; Eĉ unu el ili ne rompiĝos. |
| 21 | La malbonulon mortigos la malbono; Kaj la malamantoj de piulo pereos. |
| 22 | La Eternulo liberigas
la animon de Siaj sklavoj; Kaj ne pereos ĉiuj, kiuj Lin fidas. |
De David.
Batalu, ho Eternulo, kontraŭ tiuj, kiuj batalas
kontraŭ mi;
Militu kontraŭ tiuj, kiuj militas kontraŭ mi.
| 2 | Prenu ŝildon kaj armilojn, Kaj stariĝu, por helpi min. |
| 3 | Kaj nudigu ponardegon,
kaj stariĝu kontraŭ miaj persekutantoj; Diru al mia animo: Via helpo Mi estas. |
| 4 | Hontigitaj kaj
malhonoritaj estu tiuj, kiuj celas kontraŭ mia animo; Turniĝu reen kaj estu hontigitaj tiuj, kiuj intencas malbonon kontraŭ mi. |
| 5 | Ili estu kiel
grenventumaĵo antaŭ vento, Kaj anĝelo de la Eternulo ilin forpelu. |
| 6 | Ilia vojo estu malluma
kaj glitiga, Kaj anĝelo de la Eternulo ilin persekutu. |
| 7 | Ĉar sen mia kulpo ili submetis por mi sian
reton, Sen mia kulpo ili fosis sub mia animo. |
| 8 | Venu sur lin pereo neatendite, Kaj lia reto, kiun li kaŝis, kaptu lin; Por pereo li falu en ĝin. |
| 9 | Kaj mia animo ĝojos pro la Eternulo, Triumfos pro Lia helpo. |
| 10 | Ĉiuj miaj ostoj
diros: Ho Eternulo, kiu egalas Vin, Kiu liberigas mizerulon de lia perfortanto, Mizerulon kaj malriĉulon de lia rabanto? |
| 11 | Stariĝas kontraŭ mi krimaj atestantoj; Kion mi ne scias, pri tio ili min demandas. |
| 12 |
Ili pagas al mi malbonon por bono, Atencon kontraŭ mia animo. |
| 13 | Kaj mi dum ilia malsano metis sur min
sakaĵon, Mi turmentis mian animon per fasto, Kaj mi preĝis sincere, kiel pri mi mem. |
| 14 | Mi kondutis,
kvazaŭ ili estus miaj amikoj, miaj fratoj; Kiel homo, kiu funebras pri sia patrino, mi profunde malĝojis. |
| 15 | Sed kiam mi difektiĝis, ili ĝojis, kaj ili
kuniĝis; Kuniĝis kontraŭ mi la senkoruloj, kiam mi ne atendis: Ili ŝiris kaj ne ĉesis. |
| 16 |
Laŭ la maniero de malpiaj parazitoj, Ili kunfrapis kontraŭ mi siajn dentojn. |
| 17 | Mia Sinjoro! kiel
longe Vi tion rigardos? Deturnu mian animon de iliaj atakoj, Mian solan de la leonoj. |
| 18 | Mi gloros Vin en
granda kunveno, Meze de multe da popolo mi Vin laŭdos. |
| 19 | Ne ĝoju pri mi miaj maljustaj malamikoj; Kaj tiuj, kiuj malamas min sen mia kulpo, ne moku per la okuloj. |
| 20 | Ĉar ne pri paco ili parolas, Kaj kontraŭ la kvietuloj sur la tero ili pripensas malicajn intencojn. |
| 21 | Ili larĝe malfermis kontraŭ mi sian
buŝon, Kaj diris: Ha, ha! nia okulo vidis. |
| 22 | Vi vidis, ho Eternulo; ne silentu! Mia Sinjoro, ne malproksimiĝu de mi. |
| 23 | Vekiĝu kaj
leviĝu, por fari al mi juĝon, Mia Dio kaj mia Sinjoro, pri mia disputo. |
| 24 | Juĝu min
laŭ Via justeco, ho Eternulo, mia Dio; Kaj ili ne ĝoju pri mi. |
| 25 | Ili ne diru en sia koro: Ha, ha! tio estas
laŭ nia deziro; Ili ne diru: Ni lin englutis. |
| 26 | Ili estu hontigitaj kaj malhonoritaj ĉiuj, kiuj
ĝojas pro mia malfeliĉo; Vestiĝu per honto kaj malhonoro tiuj, kiuj fanfaronas kontraŭ mi. |
| 27 | Triumfu kaj ĝoju tiuj, kiuj deziras justecon por
mi; Kaj ili diru ĉiam: Granda estas la Eternulo, Kiu deziras bonstaton por Sia sklavo. |
| 28 | Kaj mia lango
rakontados pri Via justeco Kaj ĉiutage pri Via gloro. |
Al la ĥorestro. De David, sklavo de la Eternulo.
La pekado de malpiulo parolas al lia koro;
Antaŭ
liaj okuloj ne ekzistas timo antaŭ Dio.
| 2 | Ĉar ĝi
flatas al li en liaj okuloj, Ĝis lia pekado eltroviĝos kaj li malamiĝos. |
| 3 | La paroloj de lia
buŝo estas krimo kaj malvero; Li ne volas kompreni, por fari bonon. |
| 4 | Krimon li pripensas sur sia kuŝejo; Li staras sur vojo ne bona; Malbonon li ne abomenas. |
| 5 | Ho Eternulo, ĝis la ĉielo atingas Via
boneco, Via vereco ĝis la nuboj. |
| 6 | Via
justeco estas kiel la montoj de Dio, Viaj juĝoj estas granda abismo; Homon kaj bruton Vi helpas, ho Eternulo. |
| 7 |
Kiel grandvalora estas Via favoro, ho Dio! Kaj la homidoj ricevas rifuĝon en la ombro de Viaj flugiloj. |
| 8 | Ili
satiĝas per la riĉa havo de Via domo, Kaj el la rivero de Viaj bonaĵoj Vi ilin trinkigas. |
| 9 | Ĉar ĉe
Vi estas la fonto de vivo, Kaj en Via lumo ni vidas lumon. |
| 10 | Venigu Vian favoron sur tiujn, kiuj Vin konas, Kaj Vian bonecon sur la honestulojn. |
| 11 | Ne
paŝu sur min piedo de fiereco, Kaj mano de malpiuloj ne renversu min. |
| 12 | Tie falu la farantoj
de malbono; Ili estu renversitaj kaj ne povu sin levi. |
De David.
Ne incitiĝu pro la malvirtuloj;
Ne enviu tiujn, kiuj
agas maljuste.
| 2 | Ĉar simile al herbo ili rapide dehakiĝas,
Kaj kiel verda vegetaĵo ili forvelkas. |
| 3 | Fidu la Eternulon kaj faru bonon; Loĝu sur la tero kaj konservu honestecon. |
| 4 | Serĉu
plezuron ĉe la Eternulo, Kaj Li plenumos la dezirojn de via koro. |
| 5 | Transdonu al la Eternulo vian vojon kaj fidu
Lin, Kaj Li faros. |
| 6 | Kaj Li aperigos vian
pravecon kiel lumon, Kaj vian justecon kiel tagmezon. |
| 7 | Silentu antaŭ la Eternulo kaj esperu al Li; Ne incitiĝu, kiam sukcesas homo, Kiu plenumas malbonajn intencojn. |
| 8 | Detenu vin de kolero kaj forlasu furiozon; Ne incitiĝu, ke vi ne faru malbonon. |
| 9 |
Ĉar malbonfarantoj ekstermiĝos, Kaj la esperantaj al la Eternulo heredos la teron. |
| 10 | Ankoraŭ malmulte
da tempo pasos, kaj la malpiulo jam ne ekzistos; Vi rigardos lian lokon, kaj li ne estos. |
| 11 | Kaj la humiluloj
heredos la teron Kaj ĝuos grandan pacon. |
| 12 | Malvirtulo malbonintencas kontraŭ virtulo Kaj frapas kontraŭ li per siaj dentoj. |
| 13 |
Sed mia Sinjoro ridas pri li; Ĉar Li vidas, ke venas lia tago. |
| 14 | Glavon nudigas la malvirtuloj kaj streĉas
sian pafarkon, Por faligi mizerulon kaj malriĉulon kaj buĉi virtulon. |
| 15 | Ilia glavo trafos en
ilian koron, Kaj iliaj pafarkoj rompiĝos. |
| 16 | Pli bona estas la malmulto, kiun havas virtulo, Ol la granda havo de multaj malpiuloj. |
| 17 | Ĉar
la brakoj de malpiuloj rompiĝas; Sed la virtulojn la Eternulo subtenas. |
| 18 | La Eternulo scias la
tagojn de la virtuloj; Kaj ilia havo restos eterne. |
| 19 | Ili ne estos hontigitaj en tempo malbona, Kaj en tagoj de malsato ili estos sataj. |
| 20 | Ĉar
la malvirtuloj pereos, Kaj la malamikoj de la Eternulo malaperos kiel beleco de la herbejoj, Ili malaperos kiel fumo. |
| 21 | Malpiulo prunteprenas kaj ne pagas; Sed piulo korfavoras kaj donas. |
| 22 | Ĉar Liaj benitoj
heredos la teron, Kaj Liaj malbenitoj ekstermiĝos. |
| 23 | De la Eternulo fortikiĝas la paŝoj de virta
homo, Kaj lia vojo plaĉas al Li. |
| 24 |
Falante, li ne estos forĵetita; Ĉar la Eternulo subtenos lian manon. |
| 25 | Mi estis juna kaj mi
maljuniĝis, Kaj mi ne vidis virtulon forlasita, Nek liajn infanojn petantaj panon. |
| 26 | Ĉiutage li
korfavoras kaj pruntedonas, Kaj liaj infanoj estos benitaj. |
| 27 | Forturniĝu de malbono kaj faru bonon, Kaj vi vivos eterne. |
| 28 | Ĉar la Eternulo
amas justecon, Kaj ne forlasas Siajn fidelulojn; Ĉiam ili estos gardataj; Sed la semo de la malpiuloj estos ekstermita. |
| 29 | La virtuloj heredos la teron Kaj loĝos sur ĝi eterne. |
| 30 | La buŝo de
virtulo parolas saĝon, Kaj lia lango diras justecon. |
| 31 | La ordonoj de lia Dio estas en lia koro; Liaj paŝoj ne ŝanceliĝas. |
| 32 |
Malvirtulo subrigardas virtulon Kaj celas mortigi lin. |
| 33 | Sed la Eternulo ne lasos lin en liaj manoj, Kaj ne kondamnos lin, kiam li estos juĝata. |
| 34 |
Esperu al la Eternulo kaj tenu vin je Lia vojo, Kaj Li altigos vin, ke vi heredu la teron; Vi vidos la ekstermon de la malvirtuloj. |
| 35 | Mi vidis malpiulon, kiu estis spitema, Kaj tenis sin larĝe, kiel sukplena multebranĉa arbo; |
| 36 | Sed apenaŭ mi preterpasis, li jam ne ekzistis;
Mi serĉis lin, kaj li jam ne estis trovebla. |
| 37 | Konservu senkulpecon kaj celu veron, Ĉar estontecon havas homo pacema; |
| 38 | Sed la krimuloj
ĉiuj estos ekstermitaj; La estonteco de la malpiuloj pereos. |
| 39 | La virtuloj havas helpon de la Eternulo; Li estas ilia forto en tempo de mizero. |
| 40 | Kaj la
Eternulo ilin helpos kaj savos; Li savos ilin de malbonuloj kaj helpos ilin, Ĉar ili fidas Lin. |
Psalmo de David. Pro memoro.
Ho Eternulo, ne en Via kolero min riproĉu,
Kaj ne en
Via furiozo min punu.
| 2 | Ĉar Viaj sagoj penetris en min, Kaj pezas sur mi Via mano. |
| 3 | Ekzistas neniu sana
loko en mia korpo pro Via kolero, Nenio sendifekta ekzistas en miaj ostoj pro mia peko. |
| 4 | Ĉar miaj krimoj
superas mian kapon; Kiel peza ŝarĝo, ili estas tro pezaj por mi. |
| 5 | Malbonodoras kaj pusas
miaj ulceroj Pro mia malsaĝeco. |
| 6 | Mi
kurbiĝis kaj kliniĝis treege, La tutan tagon mi iras malgaja. |
| 7 | Ĉar miaj internaĵoj estas plenaj de
brulumo, Kaj ne ekzistas sana loko en mia korpo. |
| 8 | Mi tute senfortiĝis kaj kadukiĝis, Mi kriegas pro malkvieteco de mia koro. |
| 9 | Mia
Sinjoro, antaŭ Vi estas ĉiuj miaj deziroj, Kaj mia ĝemo ne estas kaŝita antaŭ Vi. |
| 10 | Mia koro
tremegas, forlasis min mia forto; Kaj eĉ la lumo de miaj okuloj ne estas ĉe mi. |
| 11 | Miaj amikoj kaj
kamaradoj repaŝis pro mia pesto, Kaj miaj proksimuloj stariĝis malproksime. |
| 12 | Kaj insidis
kontraŭ mi tiuj, kiuj celas mian vivon, Kaj miaj malbondezirantoj parolas pri mia pereo, Kaj malicojn ili pripensas ĉiutage. |
| 13 | Kaj mi estas kiel surdulo kaj ne aŭdas; Kiel mutulo, kiu ne malfermas sian buŝon. |
| 14 | Mi
estas kiel homo, kiu ne aŭdas Kaj kiu ne havas en sia buŝo reparolon. |
| 15 | Sed al Vi, ho
Eternulo, mi esperas; Vi aŭskultos, mia Sinjoro, mia Dio. |
| 16 | Ĉar mi diris: Ili povus ĝoji pri mi; Ili fanfaronus pri mi, kiam mia piedo ekŝanceliĝus. |
| 17 | Ĉar mi estas preta fali, Kaj mia sufero estas ĉiam antaŭ mi. |
| 18 | Ĉar mi konfesas
mian kulpon; Kaj min ĉagrenas mia peko. |
| 19 | Kaj la malamikoj de mia vivo estas fortaj, Kaj multaj estas miaj senkaŭzaj malamantoj. |
| 20 |
Kaj tiuj, kiuj pagas al mi malbonon por bono, Atakas min pro tio, ke mi celas bonon. |
| 21 | Ne forlasu min, ho
Eternulo; Mia Dio, ne malproksimiĝu de mi. |
| 22 | Rapidu, por helpi min, Mia Sinjoro, mia helpo! |
Al la ĥorestro Jedutun. Psalmo de David.
Mi diris: Mi gardos min sur miaj vojoj, ke mi ne peku per
mia lango;
Mi bridos mian buŝon, kiam malpiulo staras
kontraŭ mi.
| 2 | Mi estis muta kaj silenta, mi silentis eĉ pri
bono; Kaj mia sufero estis mordanta. |
| 3 |
Ekbrulis mia koro en mia interno, En miaj pensoj ekflamis fajro, Mi ekparolis per mia lango: |
| 4 | Sciigu al mi, ho
Eternulo, mian finon, Kaj kia estos la daŭro de miaj tagoj, Por ke mi sciu, kiel neniiĝa mi estas. |
| 5 | Jen
Vi donis al mi tagojn larĝajn kiel manplato, Kaj la daŭro de mia vivo estas antaŭ Vi kiel nenio; Absoluta vantaĵo estas ĉiu homo, kiel ajn forte li starus. Sela. |
| 6 | Nur kiel fantomo iras la homo, nur vante li klopodas;
Li kolektas, kaj ne scias, kiu ĝin ricevos. |
| 7 | Kaj nun kion mi devas esperi, mia Sinjoro? Mia espero estas al Vi. |
| 8 | De ĉiuj miaj
pekoj liberigu min, Ne lasu min fariĝi mokindaĵo por sensaĝulo. |
| 9 | Mi mutiĝis, mi ne
malfermos mian buŝon, Ĉar Vi tion faris. |
| 10 | Deturnu de mi Vian frapon; De Via batanta mano mi pereas. |
| 11 | Se Vi punas homon pro
lia krimo, Tiam lia beleco konsumiĝas kiel de tineoj. Nur vantaĵo estas ĉiu homo. Sela. |
| 12 | Aŭskultu mian preĝon, ho Eternulo, kaj
atentu mian krion; Al miaj larmoj ne silentu; Ĉar migranto mi estas ĉe Vi, Enmigrinto, kiel ĉiuj miaj patroj. |
| 13 | Lasu min, ke mi vigliĝu, Antaŭ ol mi foriros kaj ĉesos ekzisti. |
Al la ĥorestro. Psalmo de David.
Mi atende esperis al la Eternulo,
Kaj Li kliniĝis al
mi kaj aŭskultis mian krion.
| 2 | Kaj Li eltiris min el
la pereiga foso, el la ŝlima marĉo, Kaj Li starigis sur roko mian piedon kaj fortikigis miajn paŝojn. |
| 3 | Kaj Li metis en mian buŝon novan kanton,
laŭdon al nia Dio. Multaj tion vidos kaj ektimos, Kaj ili esperos al la Eternulo. |
| 4 | Feliĉa estas la
homo, kiu metis sian esperon sur la Eternulon Kaj ne turnis sin al la fieruloj kaj al la mensogemuloj. |
| 5 | Multon Vi
faris, ho Eternulo, mia Dio! Viaj mirakloj kaj pensoj estas pri ni. Neniu egalas Vin. Mi rakontos kaj parolos, Sed ili estas super ĉiu kalkulo. |
| 6 | Oferojn kaj donacojn
Vi ne deziras; La orelojn Vi malfermis al mi; Bruloferojn kaj pekoferojn Vi ne postulas. |
| 7 | Tiam mi diris: Jen mi
venas; En la skribrulaĵo estas skribite pri mi. |
| 8 | Plenumi Vian volon, mia Dio, mi deziras, Kaj Viaj ordonoj estas en mia koro. |
| 9 | Mi predikas justecon
en granda kunveno; Jen mi ne fermas mian buŝon, ho Eternulo, Vi tion scias. |
| 10 | Vian justecon mi ne
kaŝis en mia koro, Pri Via fideleco kaj Via helpo mi parolis; Mi ne kaŝis Vian favorkorecon kaj Vian verecon antaŭ la granda kunveno. |
| 11 | Vi, ho Eternulo, ne
fermu Vian favorkorecon antaŭ mi, Via boneco kaj Via vereco ĉiam min gardu. |
| 12 | Ĉar
ĉirkaŭis min suferoj sennombraj, Atingis min miaj kulpoj, ke mi ne povas vidi; Ili estas pli multenombraj, ol la haroj sur mia kapo, kaj mia koro min forlasis. |
| 13 | Volu, ho Eternulo,
savi min; Ho Eternulo, rapidu helpi min. |
| 14 |
Hontiĝu kaj konfuziĝu tiuj, kiuj volas pereigi mian animon; Retiriĝu kaj estu mokataj tiuj, kiuj deziras al mi malbonon. |
| 15 | Teruritaj estu de sia honto tiuj, Kiuj diras al mi: Ha, ha! |
| 16 | Gaju kaj ĝoju
pro Vi ĉiuj Viaj serĉantoj; La amantoj de Via helpo diru ĉiam: Granda estas la Eternulo. |
| 17 |
Kaj mi estas mizera kaj malriĉa; Mia Sinjoro pensu pri mi. Vi estas mia helpo kaj mia savanto; Ho mia Dio, ne malrapidu. |
Al la ĥorestro. Psalmo de David.
Feliĉa estas tiu, kiu atentas senhavulon:
En tago de
mizero savos lin la Eternulo.
| 2 | La Eternulo lin gardos
kaj vivigos; Li estos feliĉa sur la tero, Kaj Vi ne transdonos lin al la volo de liaj malamikoj. |
| 3 | La Eternulo
fortigos lin sur la lito de malsano; Lian tutan kuŝejon Vi aliigas en la tempo de lia malsano. |
| 4 | Mi diris: Ho Eternulo,
kompatu min; Sanigu mian animon, ĉar mi pekis antaŭ Vi. |
| 5 | Miaj malamikoj parolas malbonon pri mi, dirante: Kiam li mortos kaj lia nomo pereos? |
| 6 | Kaj se iu
venas, por vidi min, li parolas malsincere; Lia koro serĉas malbonon; Kaj, elirinte eksteren, li ĝin disparolas. |
| 7 | Mallaŭte parolas inter si pri mi ĉiuj miaj
malamikoj; Ili pensas malbonon pri mi, dirante: |
| 8 | Afero pereiga atakis lin; Kaj ĉar li kuŝiĝis, li jam ne plu leviĝos. |
| 9 | Eĉ mia konfidato, kiun mi fidis, kiu manĝis
mian panon, Levis kontraŭ min la piedon. |
| 10 | Sed Vi, ho Eternulo, korfavoru min kaj restarigu min,
Por ke mi povu repagi al ili. |
| 11 | Per tio mi
scios, ke Vi favoras min, Se mia malamiko ne triumfos super mi. |
| 12 | Kaj min Vi subtenos pro mia senkulpeco, Kaj Vi starigos min antaŭ Via vizaĝo por ĉiam. |
| 13 | Glorata estu la Eternulo, Dio de Izrael, De eterne ĝis eterne. Amen, kaj amen! |
Al la ĥorestro. Instruo de la Koraĥidoj.
Kiel cervo sopiras al fluanta akvo,
Tiel mia animo
sopiras al Vi, ho Dio.
| 2 | Mia animo soifas Dion, la vivantan Dion; Kiam mi venos kaj aperos antaŭ la vizaĝo de Dio? |
| 3 | Miaj larmoj fariĝis mia pano tage kaj nokte,
Ĉar oni diras al mi ĉiutage: Kie estas via Dio? |
| 4 | Elverŝiĝas mia animo, kiam mi rememoras,
Kiel mi iradis kun la granda homamaso, kaj kondukis ĝin en la domon de Dio, Ĉe laŭta kantado kaj glorado de festanta amaso. |
| 5 | Kial vi malĝojas, ho mia animo? Kaj kial vi konsterniĝas en mi? Esperu al Dio; Ĉar ankoraŭ mi dankos Lin, La savanton de mia vizaĝo kaj mian Dion. |
| 6 | Malĝojas en mi mia animo; Tial mi rememoras pri Vi en la lando de Jordan kaj Ĥermon, Sur la monto Micar. |
| 7 |